woensdag 1 februari 2012

Gordelroos toch zwaarder behandeld

Vanaf begin januari heb ik nogal last van gordelroos. Eerst heb ik een kuur gevolgd met Zelitrex pillen en dat leek wel resultaat te hebben. Maar binnen een week kwam het weer en sterker nu, terug. Weer een week intensief met Zelitrex, maar het werd niets minder. Het is een pijn die continu doorzeurt, en het mij vooral s'nachts flink lastig maakt, om te slapen bijvoorbeeld. In overleg met de specialist ben ik nu voor een week opgenomen in het MCL en krijg een kuur waarbij ik 3x daags aan het infuus ga voor de virusremmer. Het is hetzelfde middel als de pillen, maar door het infuus een veel betere werking. En daarnaast Lyrica als pijnstiller. Ik hoop dat het allemaal werkt. De behandeling is afgelopen dinsdag begonnen. Omdat ik verder gezond ben mag ik overdag gewoon van de afdeling.

Dus vanavond heb ik weer gezellig thuis kunnen eten, met Marcella en Ilse, en ons eigen voedsel. Ziekenhuiseten blijft toch iets bijzonders dat weinig mensen missen, ik niet in ieder geval.
En straks weer terug naar het ziekenhuis. Dinsdag is het klaar.

Dat gedoe met die gordelroos is wel vervelend, maar gelukkig is er meer. Ik volg nu weer filosofiecolleges, dit keer over de moderne filosofie, van Decartes tot Russel/Wittgenstein. Prachtig. Een boekje van Descartes gelezen, zijn beroemde "vertoog over de methode", en dat is gewoon goed leesbaar en verrassend eenvoudig eigenlijk. In ieder geval voor iemand pakweg 5 eeuwen later. Je hoeft weinig van hem aan te nemen om zijn heldere vertoog over zijn "methode" te waarderen.

Maar natuurlijk is er niet alleen geest volgens Descartes, er is ook het lichaam. Via marktplaats heb ik een cross-trainer gevonden, die staat nu pontificaal in de serre en helpt me zeer methodisch bij het heropbouwen van een beetje conditie. Van mijn schoonmoeder krijg ik nog een hometrainer, zo'n fietsje, die komt ook in de serre. Dus dan kan ik mijn eigen trainingscircuitje doen in de serre en op de tv de wereld door laten draaien.

Dat zie ik wel zitten, ik behoor nu tot de 60% van de Nederlandse mannen met overgewicht en daar wil ik wel wat aan doen.

Goed, ik doe dus niet de Alpe d'Huzes (zie hiernaast) maar wel sportief aan de slag.

De sportieve groeten,
Laurens





vrijdag 13 januari 2012

Wat gerust gesteld in Groningen

In het vorige bericht heb ik aangegeven dat ik ongerust was over de gevolgen van de Velcade-behandeling. Afgelopen week is nogal slecht verlopen en eerlijk gezegd voel ik me nog steeds knap beroerd.
Maar het bloedonderzoek geeft aan dat mij n bloedbeeld nog behoorlijk goed is, wat witte en rode bloedcellen en zo. Volgens de specialist is de oorzaak van hoe ik me voel toch echt de gordelroos. Nu heb ik wel sinds afgelopen zondag een virusremmer daarvoor, Zelitrex, maar met de dosering die ik daarbij nu moet gebruiken krijg ik wel allerlei vervelende bijverschijnselen. Die bijverschijnselen zijn er de oorzaak van dat ik me inderdaad knap beroerd voel. De wetenschap dat het allemaal weer voorbijgaat, geeft me wel weer mode daarbij.

Enfin, volgens de specialist had ik van begin af aan naast de Velcade een lage dosering Zelitrex moeten gebruiken. En dat ga ik vanaf nu dus doen. De specialist vindt het onverstandig om tijdelijk met Velcade te stoppen, dat kan eigenlijk niet. En zou ook niet hoeven, er zijn mensen die het jaren achtereen in deze dosis toegediend krijgen. Wel is er iets nieuws, de toediening is nu altijd in de bloedbaan, intravaneus, met een infuus, maar kan ook met een injectie in het vetweefsel onder de huid, "subcutaan". Dat is de manier waarop ik, en iedere diabeet al jaren insuline gebruikt. Voordeel daarvan is dat de toediening veel meer geleidelijk is, en dat verlaagd de kans op schade aan de zenuwen, de schade die de neuropathie veroorzaakt. Dus daar ben ik helemaal voor. Het wordt nog even uitzoeken of dat in Leeuwarden kan, maar desnoods ga ik daarvoor dan op en neer naar Groningen. (Uiteindelijk kan een subcutane injectie natuurlijk thuis gedaan worden, maar dat zal met de kostprijs van Velcade nog wel even op zich laten wachten, en natuurlijk is het niet zomaar een onschuldig stofje en vereist daarom deskundig en geautoriseerd gebruik).

Verder zijn er wat foto's gemaakt van mijn heupen om te zien hoe de toestand daarvan nu is.
En inderdaad ben ik wat gerustgesteld, zoals ik me nu voel is niet hoe het hoeft te blijven, het kan nog heel goed en voor langere duur weer veel beter gaan. De eerder genoemde vooruitgang in de meetwaarden is de belangrijkste indicatie dat de Velcade wel goed aanslaat, en dus dat we daarmee door moeten gaan.

Nog even wat over de Alpe d'huZes, afgelopen jaar is een deel van het geld ook gegaan naar onderzoek voor de bestrijding van de ziekte van Kahler, zo lees ik in het blad van de MM patiëntenvereniging CMWP. Jammer genoeg kon ik er geen elektronische link naar vinden, wel over de werving van 2009: 2009 bijna-6-miljoen-voor-alpe d'Huzes

maandag 9 januari 2012

Nieuw jaar, nieuwe ronde(s)

Allereerst iedereen nog maar eens de beste wensen voor 2012.
We hebben hier een goede kerstvakantie gehad met aardig wat bezoek, en zelf afgelopen weekend ook op bezoek geweest bij familie. Dat laatste bleek overigens wel meer dan genoeg, op dit moment heb ik weer gordelroos. Die gordelroos had ik ook na de vorige behandelingen met Velcade. Waarschijnlijk hangt het samen met de verminderde weerstand. Ik ben dan ook gisteren meteen naar de huisartsenpost gegaan voor een virusremmer om de gordelroos te onderdrukken. Het blijft lastig dat je onderhand zo onder de medische behandelingen en medicijnen zit dat je de arts meer moet uitleggen dan hij jou kan uitleggen. Maar ik heb nu mijn virusremmer, Zelitrex. Ik hoop dat het snel werkt want de pijn is nu nogal vervelend.
Vrijdag heb ik een afspraak in Groningen bij de specialist van het UMCG. Ik denk dat we dan moeten bespreken in hoeverre we nu doorgaan met de Velcade, en of we andere medicijnen nodig hebben.

Kortom, nog niet zo'n goed begin voor 2012, maar zoals ik al zei, nieuw jaar, nieuwe rondes. En voor die nieuwe rondes wil ik jullie allemaal graag verwijzen naar de site van Alpe d'HuZes.
Mijn zus Silvia heeft ooit zelf Leukemie gehad en "overwonnen". Nu wil deze superzuster, deze sport-kanjer, een bergrondje gaan fietsen (ik ben zelf a-sportief maar het schijnt wel een bekend rondje te zijn) tesamen met veel anderen die dat allemaal doen voor het steunen van kankeronderzoek. En iedereen mag dat sponsoren!

De organisatie zelf schijnt helemaal pro-deo te werken dus pakweg elke 5 of 50 euro (voorbeeld) gedoneerd per rondje worden volledig aan Kankeronderzoek besteed.
dus nogmaals: Alpe d'HuZes
.