Voorjaar, nu met losse schroeven

Gistermiddag zijn de schroeven er uitgehaald.
Hieronder een plaatje met objectieve meetgegevens erbij om alle stoere praat te onderbouwen.
 De operatie verliep goed, en met een half uur was ik de OK weer uit. Nu loop ik nog met een verband en het doet nu wel wat pijn, maar dat zal wel snel herstellen. Het verband mag er morgen af, en over een week de hechtingen eruit. Eind mei moet ik terugkomen, en dan kijken we of het geholpen heeft. Mijn eigen indruk is nu al dat ik meer vrijheid heb in de beweging met mijn schouder.

Mijn foto, ik wil altijd alles erop

Ondertussen natuurlijk voor iedereen prachtig voorjaarsweer. Ik had een foto gemaakt van de magnolia in de tuin, om weer eens te laten zien hoe mooi die is, maar Ilse heeft de mooiste foto gemaakt. Ere wie ere toekomt.

Foto van ilse

Nog een voorbeeld van Ilse's eigenwijze perspectief: wie ziet wat dit is kan het bij mij in Leeuwarden krijgen (beperkt aanbod):

Woensdag 20 april gaan de schroeven eruit

Eindelijk is het dan zover, de schroeven in de arm gaan eruit.

Ik heb nog steeds last van mijn schouder als ik hem gebruik of als ik erop lig. We hopen dat door de schroeven te verwijderen dit minder wordt. Die schroeven hielden de pen vast, maar die pen zit nu voldoende vastgegroeid. Om de hele pen eruit te halen is een risico, misschien is het bot toch nog zwak in het oude breukgebied, en een nieuwe breuk brengt je dan terug bij af, maar die schroeven kunnen er in ieder geval wel uit. Waarschijnlijk zitten juist die schroeven nu in de weg bij het gebruik van mijn arm, doordat de kop van de schroef vast komt te zitten tussen de schouderkop en de dak schouder.

Woensdag gaat het dus gebeuren, voor de chirurg een klein klusje, dus ik mag om 11:30 komen en einde van de dag weer naar huis, met een plaatselijke verdoving.

Verder gaat alles eigenlijk heel goed. De verkeerde eiwitten zijn nauwelijks meer vindbaar in mijn bloed, dus de kankercellen worden goed onderdrukt. Waarschijnlijk door het medicijn is mijn conditie niet altijd optimaal, maar op zich kan ik aardig wat. Ik werk nu 3 ochtenden per week en ga 2 keer per week naar de fitness. Ik ben wel snel verkouden, moe enzovoorts, en heb ook wel wat last van de neuropathie in de voeten maar het is allemaal goed te doen. Ik heb nu wat gesprekken met een psychiater die ook veel weet over de klachten na en bij kankerbehandeling. Die gesprekken gaan vooral over hoe om te gaan met de grenzen in je kunnen, wanneer te accepteren, wanneer te proberen de grenzen te verleggen en wanneer daarmee te stoppen en weer te berusten. Akela wij doen ons best. Afgelopen weekeinde met mijn broers nog 30 kilometer gelopen in Brabant, dus grenzen verleggen wel degelijk.

Over 2 weken bijna, 2 mei, gaan we met zijn allen, Marcella, Joeri, Ilse en ik op vakantie, 5 dagen Istanbul. Er zijn vele woorden die naar deze stad leiden, en wij hebben er veel zin in. Voor mij een beetje setimental journey, want ik ben er een paar keer eerder geweest, en ook een weekje platzak, dus ik heb er wel wat herinneringen liggen. Van ondertussen 30 jaar geleden, en de zaak is er flink veranderd. In ieder geval van 5 miljoen naar 15 miljoen inwoners, en qua welvaart misschien wel in eenzelfde verhouding gestegen.
We hebben het over de bakermat van onze "Joods Christelijke" beschaving, maar dit terzijde.

Ondertussen is Ilse jarig geweest en vieren we dat komend weekeinde met de oma's.
Het leven gaat verder.


Groeten,
Laurens

De schroeven mogen eruit

Afgelopen week 2 medische afspraken gehad, en daarnaast nog mijn APD infuus voor de botversterking.. Maandag was ik bij mijn specialist voor Kahler en Diabetes. Een reguliere controle. Het zag er allemaal goed uit, en we gaan de frequentie van controlebezoek iets omlaag brengen. Nog enige discussie over het gebruik van Revlimid. Uit recent onderzoek komt naar voren dat mensen die Revlimid gebruiken een grotere kans hebben op complicaties. Maar het is allemaal nog heel recent, onduidelijk, omstreden terwijl de informatie gekleurd wordt door de grote financiële belangen van de industrie. En volgens de specialist blijft de gunstige werking van Revlimid op de kanker opwegen tegen de negatieve bijwerkingen. Ondertussen begin ik al wel weer de hinderlijke gevolgen van de neuropathie op te merken, regelmatig kramp in mijn voeten.

De andere afspraak was woensdag bij de chirurg die mijn bovenarm heeft gespalkt. Toch ook maar eens gevraagd hoe het nou mogelijk was dat er een uitstekende pen in zit. Maar natuurlijk vooral wat we eraan kunnen doen. Als ik de chirurg goed begrijp, dan kan zo'n pen nog erg moeilijk met zoveel precisie worden ingebracht dat er uiteindelijk niet een klein dele uitsteekt, zoals bij mij. Als je de pen te ver wegslaat, kun je hem er nooit meer uitkrijgen, en als je hem inbrengt kun je heel moeilijk overzien hoe precies de pen erin past. In ieder geval had tijdsdruk geen rol gespeeld. Daar was ik bang voor geworden, ik had de hele operatie mee mogen maken en wist dat de chirurg bij de eerste operatie 3 kop koffie voor en anderhalf uur achter liep op de planning. In ieder geval, de pen zit, en de pen er nu uithalen is misschien wel een risico omdat de arm dan weer snel kan breken, het bot is wel hersteld, maar mogelijk om diverse redenen toch nog zwak. Wat wel kan is de schroeven er vast uithalen. Een van de schroeven steekt ook uit, en mogelijk biedt dat al enig, misschien wel voldoende soelaas. Is het niet genoeg, dan kan de pen er altijd nog worden uitgehaald. De schroeven eruit halen is eenvoudig en kan binnen een dag zijn gebeurt.

Verder hebben we hier afgelopen week voorjaarsvakantie gehad. Dat voorjaar moeten we nog krijgen, om de vakantie al wel vast binnen te halen zijn Marcella, Ilse en ik een dagje naar Amsterdam geweest. Dit op nadrukkelijk verzoek van Ilse, ze kon zich niet veel meer herinneren van vorige bezoeken aan Amsterdam en vond het geloof ik hoog tijd worden om bekend te geraken in deze wereldstad. Dus dat werd een dagje wandelen, trammen en shoppen in Amsterdam. Wel leuk om even weer je horizon te verleggen. Hierboven een foto waarbij we genieten van koffie met gebak in cafe Beurs van Berlage op kosten van een door mijn schoonmoeder aangeboden traktatie (jawel, omdat ik weer in het ziekenhuis had gelegen, ook schoonmoeders krijgen weleens een goede pers).
Deze week is Ilse op scholierenuitwisseling in Tsjechië. Over een paar weken krijgen wij loges in huis. Leuk om binnenkort een paar dagen loges hier in hui te hebben, maar vooral ook leuk om deze week eens met zijn tweeën te zijn. Proefdraaien als "empty-nesters" (hoe zeg je zoiets in het Nederlands? lege nestor?, achtergebleven niet-uitgevlogenen?, 50 plusminner?). Best leuk hoor, gisteren naar de film, "The Kings Speech", inderdaad 4 oscars en een zaal vol 50+ers. Mooie film, aanrader, ook voor onder de 50.

Groet,
Laurens